{"id":243,"date":"2012-08-28T19:30:25","date_gmt":"2012-08-28T17:30:25","guid":{"rendered":"http:\/\/kwiatek.edu.pl\/?page_id=243"},"modified":"2012-09-09T17:54:41","modified_gmt":"2012-09-09T15:54:41","slug":"o-patronie","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/?page_id=243","title":{"rendered":"O patronie"},"content":{"rendered":"<div>\n<h3>Nasz patron \u2013 Eugeniusz Kwiatkowski<\/h3>\n<p>Historia Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 nr 2 w D\u0119bicy si\u0119ga roku 1950, kiedy to decyzj\u0105 Ministerstwa Przemys\u0142u Chemicznego zosta\u0142a powo\u0142ana Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa Przemys\u0142u Gumowego, kt\u00f3ra kszta\u0142ci\u0142a dla potrzeb \u00f3wczesnego Zak\u0142adu Przemys\u0142u Gumowego w D\u0119bicy (p\u00f3\u017aniej DZOS &#8222;Stomil&#8221;, obecnie Firma Oponiarska D\u0119bica S.A.). Pierwszy rok nauki rozpocz\u0119\u0142o czterech uczni\u00f3w i dopiero nab\u00f3r prowadzony przez pracownik\u00f3w zak\u0142adu zaowocowa\u0142 skompletowaniem jednej klasy.<\/p>\n<\/div>\n<p><a href=\"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/08\/139px-Eugeniusz_Kwiatkowski.png\"><img decoding=\"async\" class=\"size-full wp-image-749 alignleft\" src=\"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/wp-content\/uploads\/2012\/08\/139px-Eugeniusz_Kwiatkowski.png\" alt=\"\" width=\"139\" height=\"239\" \/><\/a><strong>Eugeniusz Kwiatkowski <\/strong>(ur. 30 grudnia 1888 roku w Krakowie, zm. 22 sierpnia 1974 w Krakowie) \u2013 polski polityk i dzia\u0142acz gospodarczy II Rzeczypospolitej. Stworzy\u0142 4-letni plan inwestycyjny przewiduj\u0105cy rozbudow\u0119 infrastruktury, zwi\u0119kszenie potencja\u0142u obronnego kraju, przygotowanie fundament\u00f3w dla przysz\u0142ej rozbudowy przemys\u0142u, \u0142\u0105cznie z aktywizacj\u0105 Staropolskiego Okr\u0119gu Przemys\u0142owego.<\/p>\n<p>Ojciec Eugeniusza \u2013 prawnik \u2013 by\u0142 urz\u0119dnikiem kolei krakowskiej. Po odziedziczeniu maj\u0105tku po bracie przeni\u00f3s\u0142 si\u0119 z rodzin\u0105 do Czernichowic pod Zbara\u017cem po\u0142o\u017conych na granicy Podola i Wo\u0142ynia.<\/p>\n<p>Dzieci\u0144stwo Eugeniusz sp\u0119dzi\u0142 w Czernichowicach wraz z rodze\u0144stwem: starszym Romanem, Janin\u0105 i Zofi\u0105. W 1898 rozpocz\u0105\u0142 nauk\u0119 w Gimnazjum Franciszka J\u00f3zefa we Lwowie \u2013 nauka w tym czasie nie sz\u0142a mu najlepiej. W 1902 zacz\u0105\u0142 ucz\u0119szcza\u0107 do (s\u0142yn\u0105cego z wysokiego poziomu nauczania i patriotycznego wychowania m\u0142odzie\u017cy) Gimnazjum OO. Jezuit\u00f3w w B\u0105kowicach pod Chyrowem. Po \u015bmierci ojca, od 1903 matka zaj\u0119\u0142a si\u0119 synem. W 1907 otrzyma\u0142 \u015bwiadectwo dojrza\u0142o\u015bci. Po maturze, w latach 1907-1910 studiowa\u0142 na Wydziale Chemii Technicznej Politechniki Lwowskiej, gdzie nauka sz\u0142a mu bardzo dobrze. Jednak w 1910 Eugeniusz na pro\u015bb\u0119 matki, kt\u00f3ra ba\u0142a si\u0119 aktywno\u015bci politycznej i niepodleg\u0142o\u015bciowej syna wyjecha\u0142 na dalsze studia na uniwersytet do Monachium (1910 \u2013 1912). Eugeniusz powr\u00f3ci\u0142 do Lwowa w 1913 i odbywa\u0142 praktyk\u0119 w Gazowni Miejskiej we Lwowie. We wrze\u015bniu 1913 po\u015blubi\u0142 Leokadi\u0119, z kt\u00f3r\u0105 mia\u0142 troje dzieci: Jana (1914-1939), Hann\u0119 (zm. 26 czerwca 2007) i Ew\u0119. W okresie studi\u00f3w we Lwowie zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z m\u0142odzie\u017cowymi organizacjami niepodleg\u0142o\u015bciowymi Zet i Zarzewie, a nast\u0119pnie by\u0142 cz\u0142onkiem Polskich Dru\u017cyn Strzeleckich. W czasie I wojny \u015bwiatowej walczy\u0142 w Legionie Wschodnim, nast\u0119pnie w Legionach Polskich, zajmowa\u0142 si\u0119 te\u017c prac\u0105 konspiracyjn\u0105 w Polskiej Organizacji Wojskowej. W okresie wojny polsko-bolszewickiej pracowa\u0142 w G\u0142\u00f3wnym Urz\u0119dzie Zaopatrzenia Armii (sekcja chemiczna) przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. W 1921 wyst\u0105pi\u0142 z wojska w stopniu porucznika.<\/p>\n<p>Jako in\u017cynier chemik, podj\u0105\u0142 prac\u0119 na stanowisku dyrektora technicznego w Pa\u0144stwowej Fabryce Zwi\u0105zk\u00f3w Azotowych w Chorzowie.<\/p>\n<p>Po przewrocie majowym prezydent RP Ignacy Mo\u015bcicki zarekomendowa\u0142 go na stanowisko ministra przemys\u0142u i handlu w rz\u0105dzie Kazimierza Bartla. Piastowa\u0142 wa\u017cne funkcje pa\u0144stwowe, m.in. ministra przemys\u0142u i handlu (1926-1930). Sta\u0142 si\u0119 szeroko znany jako autor koncepcji rozwoju handlu morskiego i budowniczy portu w Gdyni.<\/p>\n<p>W latach 1931-1935 pozostawa\u0142 na stanowisku dyrektora Pa\u0144stwowych Fabryk Zwi\u0105zk\u00f3w Azotowych w Chorzowie i Mo\u015bcicach.<\/p>\n<p>Od pa\u017adziernika 1935 do 30 wrze\u015bnia 1939 roku Eugeniusz Kwiatkowski pe\u0142ni\u0142 funkcj\u0119 wicepremiera i ministra skarbu w rz\u0105dach: Mariana Zyndram-Ko\u015bcia\u0142kowskiego i Felicjana S\u0142awoja Sk\u0142adkowskiego. Patronowa\u0142 Centralnemu Okr\u0119gowi Przemys\u0142owemu, b\u0119d\u0105c autorem jego planu, a nast\u0119pnie koordynatorem jego budowy.<\/p>\n<p>W obliczu kl\u0119ski wrze\u015bniowej wraz z rz\u0105dem opu\u015bci\u0142 Polsk\u0119 17 wrze\u015bnia 1939. W latach 1939-1945 internowany w Rumunii. Po wojnie wr\u00f3ci\u0142 do kraju i w latach 1945-1948 by\u0142 pe\u0142nomocnikiem rz\u0105du do spraw odbudowy Wybrze\u017ca. \u00d3wczesne w\u0142adze usi\u0142owa\u0142y wykorzysta\u0107 jego do\u015bwiadczenia i talenty organizatorskie, ale gdy nie chcia\u0142 si\u0119 im podda\u0107, w 1948 zosta\u0142 przeniesiony na emerytur\u0119.<\/p>\n<p>W latach 1947-1952 by\u0142 pos\u0142em na Sejm. W 1948 odsuni\u0119ty od dzia\u0142alno\u015bci gospodarczej, z administracyjnym zakazem pobytu na Wybrze\u017cu. Zaj\u0105\u0142 si\u0119 prac\u0105 naukow\u0105 z dziedziny chemii i historii. Przez wiele lat by\u0142 szykanowany przez w\u0142adze PRL. Zamieszka\u0142 w Krakowie, gdzie zmar\u0142 w 1974 i gdzie jest pochowany na Cmentarzu Rakowickim.<\/p>\n<p>Odznaczony m.in. Orderem Or\u0142a Bia\u0142ego (po\u015bmiertnie, 1996). 19 sierpnia 1974 Uniwersytet Gda\u0144ski przyzna\u0142 mu tytu\u0142 doktora honoris causa za wk\u0142ad w rozw\u00f3j polskiej gospodarki morskiej oraz og\u00f3lnej teorii ekonomii.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Nasz patron \u2013 Eugeniusz Kwiatkowski Historia Zespo\u0142u Szk\u00f3\u0142 nr 2 w D\u0119bicy si\u0119ga roku 1950, kiedy to decyzj\u0105 Ministerstwa Przemys\u0142u Chemicznego zosta\u0142a powo\u0142ana Zasadnicza Szko\u0142a Zawodowa Przemys\u0142u Gumowego, kt\u00f3ra kszta\u0142ci\u0142a dla potrzeb \u00f3wczesnego Zak\u0142adu Przemys\u0142u Gumowego w D\u0119bicy (p\u00f3\u017aniej DZOS &#8222;Stomil&#8221;, obecnie Firma Oponiarska D\u0119bica S.A.). Pierwszy rok nauki rozpocz\u0119\u0142o czterech uczni\u00f3w i dopiero nab\u00f3r [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-243","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/243","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=243"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/243\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":751,"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/243\/revisions\/751"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kwiatek.edu.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=243"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}